ذوالقرنين ، كهف اصحاب كهف و بهشت شدّاد كه هر سهء اين‌ها در قرآن مذكور و نزد امّت پيغمبر آخر الزمان معروف‌اند ؛ مثل مدينة النحاس كه سيّد سند جزايرى در انوار ، استادنا المحدّث در نجم ثاقب و اين ناچيز در اواخر جلد اوّل از كتاب وسيلة النجاة و الملقّب بعناوين الجمعات في شرح دعاء السمات ، كيفيّت آن‌را نقل نموده‌ايم و به حمد اللّه همهء اين كتب مطبوع و منتشر مىباشند . ما به وجود اين مكان‌ها و غيرمرئى بودنشان شبههء مخالفين را دفع و استبعاد آن‌ها را در غير مرئى بودن بلاد و حضرت حجّت رفع مىنماييم ؛ چنان‌كه در حكايت دوّم از باب هفتم نجم ثاقب « 1 » و از كيفيّت جزيرهء خضرا و بحر ابيض است كه در حكايت سى و هفتم آن كتاب مىباشد . ما هم علاوه بر آن‌چه در وجه اوّل و دوّم براى دفع شبهه و رفع استبعاد گفته شد ؛ آن‌ها را در بساط چهارم اين كتاب ذكر خواهيم نمود . وجه چهارم : اين جماعت در كتب معتبرهء خود نقل نموده‌اند : يكى از اصحاب حضرت عيسى عليه السّلام از زمان آن حضرت تاكنون و از الحال تا آخر الزمان ؛ يعنى هنگام نزول آن بزرگوار از آسمان ، در كوه نهاوند - كه مسقط الرأس اين حقير ، مؤلّف اين عجاله است - زنده و از انظار ناپديد است . آن‌ها هيچ استبعاد و استيحاشى از اين ندارند و لكن وقتى بشنوند وصىّ پيغمبر آخر الزمان كه در رتبهء دوازدهم از اوصياى او و در نسب ، از ذرّيّه و فرزندان آن جناب است ، زنده ، در قيد حيات ، غايب از انظار و غيرمرئى در نزد اهل روزگار است ؛ استيحاش ورزند ، استغراب كنند و شبهه ، بلكه سخريّه نمايند ، حال آن‌كه رتبهء عيسى كجا و رتبهء خاتم الانبيا كجا ! مرتبهء صحابى كجا و مرتبهء وصىّ و فرزند كجا ؛ مصراع : ببين تفاوت ره از كجاست تا به كجاست ؟

--> ( 1 ) . نجم ثاقب در احوال امام غايب ، ج 2 ، ص 462 .